Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Zamknij
Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Kielcach będzie realizowało projekt pn. „RODZINA BEZ PRZEMOCY” w ramach Programu osłonowego Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej „Wspieranie Jednostek Samorządu Terytorialnego w Tworzeniu Systemu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie” – edycja 2023.
Celem głównym projektu jest zmniejszenie zjawiska przemocy w powiecie kieleckim poprzez zwiększenie skuteczności działań w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie zarówno wobec osób uwikłanych w przemoc, jak i pracowników działających na rzecz przeciwdziałania zjawisku przemocy.
Czym jest przemoc domowa?
Ustawa z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie zawiera następującą definicję:
przemoc w rodzinie – należy przez to rozumieć jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodziny, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.
Podkreślenia i omówienia wymagają następujące cechy:
zamierzone umyślne działanie / intencjonalne
działanie powtarzające się bądź jednorazowe
wykorzystywanie przewagi siły, wyraźna asymetria sił, sprawca wykorzystuje przewagę psychiczną, fizyczna lub ekonomiczną.
działanie przeciwko osobie najbliższej, osobie wspólnie zamieszkującej lub wspólnie gospodarującej
działanie, które narusza godność, podstawowe prawa i dobra osobiste, powoduje cierpienia oraz szkody fizyczne i psychiczne.
jest skierowana na kontrolowanie i podporządkowanie osoby dotkniętej przemocą
powoduje szkody fizyczne oraz psychiczne, naraża zdrowie i życie osoby dotkniętej przemocą.
Fazy cyklu przemocy: Przemoc nie jest jednorazowym aktem, lecz procesem który ma tendencję do powtarzania się według zauważanej prawidłowości. W cyklu przemocy występują trzy niezależne fazy, zmienne pod względem swej intensywności i czasu trwania:
faza narastającego napięcia – jest to początek cyklu, który charakteryzuje się wzrostem napięcia i natężeniem sytuacji konfliktowych,
faza ostrej, gwałtownej przemocy – to druga faza; w której następuje wybuch gniewu i wyładowanie agresji; agresja w tej fazie może być zagrażająca dla zdrowia i życia ofiary, moment zakończenia aktu przemocy zależy wyłącznie od sprawcy i nie ma żadnego związku z zachowaniem ofiary (sygnały jej bólu i cierpienia nie wyciszają agresji),
faza miodowego miesiąca – to trzecia faza w czasie, w trakcie której sprawca wyraża swoją skruchę, okazuje żal, obiecuje, że już nigdy więcej nie skrzywdzi ofiary lub po prostu zachowuje się tak jak gdyby przemoc nigdy nie miała miejsca; faza ta jest przemijająca i bez specjalistycznej pomocy kończy się nawrotem przemocy spowodowanym ponownym wzrostem napięcia u sprawcy. Faza „miodowego miesiąca” zatrzymuje ofiarę w sytuacji przemocy, bo łatwo pod jej wpływem zapomnieć o koszmarze pozostałych dwóch faz. Prawdziwe zagrożenie, jakie niesie ze sobą ta faza jest związane z tym, że przemoc w następnym cyklu zazwyczaj jest gwałtowniejsza i za każdym razem narasta. Jeśli już raz doszło do użycia przemocy, będzie ona się powtarzać dopóki nie zostanie przerwana, najczęściej przez interwencję z zewnątrz.